به جهت ريختن ابروى مطلوب گفته بنّاى قضا چو طاق ابروى تو بست * كردند صد آفرين بر آن ساعد و دست گويا كه بناى آن ز پيمان تو بود * كافتاد چنين زود در آن طاق شكست به جهت ريختن مژگان دى غمزه و مژگان تو را ، همچو دو مست * از بهر دلى ، به جنگ الفت پيوست چون لشكر غمزه‌ات ز حد بيرون بود * بر جانب مژگان تو افتاد شكست * * * آنم كه دمى دور ز عصيان نشوم * دلگير ز پيروى شيطان نشوم از بس كه به رحمت تو پشتم گرم است * چندانكه گنه كنم پشيمان نشوم * * * از عشق دلم تمام حالت شده است * سر تا پايم همه جراحت شده است گويند به من كه ترك كن عشق بتان * چون ترك توان كرد كه عادت شده است [ 22 . ] مولانا رضايى از مشاهير شعراى كاشان است و از اقران مولانا حاتم و ملك قمى « 1 » و صرفى ساوجى « 2 » است امّا به مزيد قوت طبيعت و قدرت در فن شاعرى و كثرت اشعار بلند و زيادتى ابيات دلپسند بر امثال و اقران ، بلكه بر شعراى زمان فايق است . در اوايل ايّام صبا به تحصيل فنّ شعر ميل پيدا كرد و مدّتى مديد در مدرسهء متبرّكهء امام‌زادهء معصوم سلطان حبيب بن موسى « 3 » - صلوات اللّه عليه و على آبائه الطاهرين - كه در پشت مشهد واقع است ساكن گرديد و پيوسته به كتابت تفسير و ديگر كتب علمى ما لا بدّ معاش خود حاصل مىنمود و به اداى وظايف

--> ( 1 - 2 ) . شرح احوال نامبردگان در بخش كتاب شعراى قم و ساوه مندرج است . ( 3 ) . بقعهء حبيب بن موسى : بقعه‌اى در كاشان ، در دورهء صفويه مورد توجّه كامل بوده . دربارهء نسب آن بزرگوار گفته‌اند كه منسوبين يكى از اولاد حضرت موسى بن جعفر يا حضرت محمد باقر بوده است . بقعه در قرن هفتم ساخته شده و علّت ناميده شدنش بدين نام وجود كتيبه‌اى است بدين مضمون : هذا الباب على مشهد مقدس السلطان حبيب بن موسى بن جعفر . « برگرفته شده از : دايرة المعارف تشيع ، ج 2 ، ص 420 » .